Αποσπάσματα από την αυτοβιογραφία του Roberto Duran



Ο Roberto Duran είχε μία θρυλική καριέρα και θεωρείται ευρέως ως ένας από τους μεγαλύτερους μαχητές που έζησαν ποτέ. Ο πρώτος επαγγελματικός του αγώνας ήταν στις 23 Φεβρουαρίου 1968, όταν ήταν 16 ετών· o τελευταίος του στις 14 Ιουλίου 2001, όταν ήταν 50 ετών. Αγωνίστηκε κατά τη διάρκεια θητειών οκτώ προέδρων των Ηνωμένων Πολιτειών.


Σε ένα σημείο, το ρεκόρ του Duran ήταν 72 νίκες με μόνο μία ήττα. Κέρδισε πρωταθλήματα σε τέσσερις κατηγορίες βάρους και ήταν μέρος ανεπανάληπτων αγώνων με τους Ray Leonard, Marvin Hagler, και Thomas Hearns που λάτρεψαν οι οπαδοί τη δεκαετία του 1980. Το τελικό του ρεκόρ αποτελείται από 103 νίκες σε 119 αγώνες με 70 νοκ άουτ και αν δεν ήταν για ένα σχεδόν μοιραίο αυτοκινητιστικό ατύχημα που υπέστη στις 4 Οκτωβρίου 2001, μπορεί να αγωνιζόταν για πολλά χρόνια ακόμα.


Η μητέρα του Duran ήταν Παναμέζα. Ο πατέρας του, Margarito Duran, ήταν Αμερικανός στρατιώτης Μεξικανικής καταγωγής και Ινδιάνος Τσερόκι, ο οποίος άφησε έγκυο την Clara Samaniego ενώ υπηρετούσε με τον Αμερικανικό στρατό στον Παναμά.


«Με έκανε και μετά έφυγε όταν ήμουν ενάμισι», θυμάται ο Duran. «Δεν θα τον έβλεπα για άλλα είκοσι χρόνια. Δεν ήταν τίποτα για μένα. Το μόνο που έκανε ήταν να με κάνει, να με δει, και μετά να με αφήσει.»


Η μητέρα του Roberto είχε ήδη ένα γιο και μία κόρη από δύο προηγούμενες σχέσεις όταν γεννήθηκε ο Roberto.


«Η ζωή δεν ήταν εύκολη, αλλά δεν την έκανε πιο εύκολη για τον εαυτό της ή για εμάς», θυμάται ο Duran. «Είμαι παιδί των δρόμων. Οι γείτονές μου ήταν κλέφτες, πόρνες, και δολοφόνοι. Δεν κατάφερα ποτέ να περάσω την τρίτη δημοτικού. Ξέρω τι είναι η φτώχεια, γιατί τα παιδικά μου χρόνια ήταν απαίσια. Αλλά επέζησα. Οι πρωταθλητές πυγμάχοι ποτέ δεν προέρχονται από πλούσιες γειτονιές. Προέρχονται από τις γειτονιές, τη φτώχεια. Είναι ο νόμος του Θεού.»


Ο Duran αγωνίστηκε με ένα συνδυασμό δεξιοτήτων και αγριότητας που ήταν σπάνια σε οποιαδήποτε εποχή. Στις 2 Μαρτίου 1975, υπερασπίστηκε με επιτυχία τον τίτλο του στα ελαφρών βαρών με ΚΟ14 τον Ray Lampkin, ο οποίος νοσηλεύτηκε μετά τον αγώνα. «Σήμερα, τον έστειλα στο νοσοκομείο», είπε ο Ντουράν στα ΜΜΕ. «Την επόμενη φορά, θα τον βάλω στο νεκροτομείο.» Αφού ξυλοκόπησε τον Davey Moore το 1983 για να διεκδικήσει το στέμμα της WBA στα 70 κιλά, ο Duran εξέτασε το πρησμένο πρόσωπο του Moore και του είπε:


«Την επόμενη φορά, θα σε σκοτώσω. Θα νιώσεις καλύτερα.»

«Ήμουν μαχητής», λέει ο Duran. «Πληρωνόμουν για να αγωνιστώ. Αυτό είμαι και αυτό έκανα. Με πολλούς τρόπους, ήμουν ο Mike Tyson προτού την άφιξη του Mike Tyson. Οι μαχητές με κοίταζαν και χεζόντουσ@ν στο παντελόνι τους.»


Ο μεγαλύτερος θρίαμβος του Duran ήταν η νίκη με απόφαση στις 20 Ιουνίου 1980 επί του τότε αήττητου Sugar Ray Leonard για το στέμμα στα 67 κιλά. Κοιτάζοντας τη διανοητική του κατάσταση πριν από αυτόν τον αγώνα, ο Roberto λέει:


«Δεν θα με νικούσε κάποιο γρήγορο μαυράκι από τις Ηνωμένες Πολιτείες.»


Τις εβδομάδες και τους μήνες μετά το Leonard vs Duran I, ο Duran, με τα δικά του λόγια:


«Έπινα, έτρωγα, και γιόρταζα. Το ένα βράδυ μετά το άλλο, γιορτάζαμε έως ότου όλα ήταν απλά μία μεγάλη θολούρα. Έφτασα στο σημείο που ζύγιζα περίπου 90 κιλά. Τι έπρεπε να κάνω αφού είχα νικήσει τον Leonard; Να έμενα σπίτι, να πήγαινα στην εκκλησία κάθε μέρα, να μην γιόρταζα και να μην έπινα; Δεν είμαι αυτός.»


Στη συνέχεια, οι περιστάσεις, συμπεριλαμβανομένου του κινήτρου για μία αμοιβή $8 εκατομμυρίων, ανάγκασαν τον Duran σε επαναληπτικό με τον Leonard σε σύντομο χρονικό διάστημα. Είχε λιγότερους από δύο μήνες για να μπει σε αγωνιστική φόρμα και να χάσει 23 κιλά.


«Δεν ένιωθα καλά», λέει ο Duran για τις ημέρες πριν τον επαναληπτικό της 25ης Νοεμβρίου 1980. «Περνούσα σχεδόν κάθε μέρα στη σάουνα. Δύο μέρες δεν έφαγα. Όταν ανέβηκε στη ζυγαριά [να ζυγιστώ την ημέρα του αγώνα], ήμουν αδύναμος. Δεν μπορούσα να νιώσω τίποτα στα πόδια μου. Δεν ήμουν πουθενά κοντά στον μαχητή που ήμουν μόλις μήνες νωρίτερα.»


Μετά τη ζύγιση, ο Duran έφαγε λαίμαργα δύο μπριζόλες και ήπιε πορτοκαλάδα, καφέ, και κρύο νερό. Λίγο αργότερα, το στομάχι του άρχισε να πονάει.


«Ο Leonard πίστευε ότι με είχε εκφοβίσει», είπε ο Duran. «Αλλά δεν φοβόμουν ούτε αυτόν, ούτε τον τυφλό που τραγουδούσε το τραγούδι του Αμερικανού (σ.σ. Ray Charles). Απλά δεν ένιωθα καλά. Το πρόβλημα με το στομάχι μου είχε επιδεινωθεί. Στον όγδοο, είχαμε μία ανταλλαγή στα σχοινιά. Αλλά μέχρι τότε, είχα τραβήξει αρκετά. Τα χέρια μου ήταν αδύναμα. Το σώμα μου ήταν αδύναμο. Δεν μπορούσα να κινηθώ, δεν μπορούσα να αναπνεύσω σωστά. Υποχώρησα και κούνισα το δεξί μου χέρι. Ο Leonard με χτύπησε μερικές φορές, αλλά συνέχισα να κάνω νόημα στον διαιτητή ότι δεν ήθελα να αγωνιστώ. Ποτέ δεν είπα ‘no mas [όχι άλλο]’. Απλά γύρισα την πλάτη μου και έκανα νόημα στον διαιτητή ότι δεν ήθελα να συνεχίσω. Όταν ο διαιτητής με ρώτησε τι έκανα, το μόνο που είπα ήταν ‘δεν συνεχίζω [no sigo]’. Δεν μπορούσα να συνεχίσω. Δεν μπορούσα να συνεχίσω να αγωνίζομαι. Ένιωθα χάλια. Αλλά δεν είπα ποτέ ‘no mas’.


«Είμαι περήφανος άνθρωπος», συνεχίζει ο Duran, «αλλά και παρορμητικός. Μερικές φορές παίρνω μία κακή απόφαση και, εν ευθέτω χρόνω, σκέφτομαι ‘Ω, γαμώτο.’ Αυτή ήταν η μεγαλύτερη ‘Ω, γαμώτο’ στιγμή της ζωής μου. Αλλά ήταν πολύ αργά. Άφησα τα συναισθήματά μου να με παρασύρουν. Δεν ήξερα ότι ο κόσμος θα αντιδρούσε με τον τρόπο που αντέδρασε και δεν ήξερα ότι θα μου φέρονταν σαν σκ@τά για τόσο καιρό. Δεν ήξερα ότι θα με στοίχειωνε για το υπόλοιπο της ζωής μου. ‘No mas.’ Ξεκίνησε τότε και συνέχισε για χρόνια. Ακόμα και τώρα, τριάντα έξι χρόνια αργότερα, ο κόσμος εξακολουθεί να αναφέρει αυτή τη ‘no mas’ μαλ@κία. Γ@μήστε το ‘no mas’. Έχω βαρεθεί να το ακούω.»


Ο Duran είναι επίσης ειλικρινής στο βιβλίο σχετικά με τα ζητήματα στην προσωπική του ζωή που ήταν στον κίτρινο Τύπο εδώ και δεκαετίες. Υπάρχουν ιστορίες για ακολασίες, συμπεριλαμβανομένου ενός μεθυσμένου τρίου με δύο γυναίκες κατά το διάστημα μεταξύ των αγώνων Hagler vs Duran και Hearns vs Duran.


«Είμαι οικογενειαρχης που αγαπάει τη σύζυγό του», είπε ο Duran. «Αλλά έχω ξενοκοιμηθεί και έχω γίνει πατέρας και άλλων παιδιών. Δεν απολογούμαι για αυτό. Ως παγκόσμιος πρωταθλητής, ως ένας από τους πιο διάσημους και τιμημένους άντρες στον Παναμά, είμαι κάθε μέρα γύρω από πειρασμούς και δεν πρόκειται να ζητήσω συγγνώμη για τα πράγματα που έχω κάνει. Έχω άλλα τρία παιδιά με τρεις άλλες γυναίκες. Αυτά τα πράγματα συμβαίνουν. Είμαι απλώς άντρας. Μερικοί άνθρωποι μπορεί να κοιτάζουν επικριτικά τον τρόπο με τον οποίο έχει εξελιχθεί η ζωή μου. Αλλά όλοι στον Παναμά γνωρίζουν την οικογενειακή μου κατάσταση και δεν με νοιάζει τι πιστεύει ο κόσμος.»


Ωστόσο αποκαλύφθηκε και η άλλη όψη νομίσματος όταν οι κόρες του Duran άρχισαν να βγαίνουν ραντεβού.


«Δεν με πειράζει να έχουν φίλους», παραδέχτηκε ο Roberto. «Αλλά αν αυτά τα αγόρια ξεπεράσουν τα όρια με τα κορίτσια μου, απείλησα να σκοτώσω όλες τις οικογένειές τους. Νομίζω ότι κατάλαβαν τι έλεγα. Δεν είχαμε πολλά προβλήματα μετά από τέτοιες συνομιλίες.»


Όσον αφορά τα χρήματα που έβγαλε κατά τη διάρκεια της καριέρας του, όσα δεν έφαγαν οι προμότερ, ξοδεύτηκαν γρήγορα.


«Ο κόσμος πιστεύει ότι είμαι εκατομμυριούχος», είπε ο Duran. «Κάποτε ήμουν. Έβγαλα περίπου $60 εκατομμύρια από τους αγώνες μου. Αλλά σήμερα, μόνο το σπίτι έχει μείνει ως απόδειξη. Τα μετρητά που έχω πηγαίνουν για την πληρωμή των λογαριασμών για φαγητό, νερό, και ηλεκτρικό με λίγα στην άκρη για περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Οι μέρες αγοράς φανταχτερών αυτοκινήτων έχουν παρέλθει κατά πολύ. Έχουν περάσει χρόνια από τότε πληρώθηκα από αγώνα. Και επειδή ο Παναμάς είναι αυτό που είναι, είχα οικονομικά προβλήματα.»


Ωστόσο, το "I Am Duran" τελειώνει αισιόδοξα.


«Κοιτάξτε την κληρονομιά», είπε ο Duran κλείνοντας. «Ήταν οι Τέσσερις Βασιλιάδες: ο Duran, ο Leonard, ο Hagler, και ο Hearns. Δώσαμε τα πάντα στους οπαδούς της πυγμαχίας, τα πάντα όταν αντιμετωπίσαμε ο ένας τον άλλο. Ήμασταν όλοι αστέρες και θέλαμε να σαπίσουμε όλοι ο ένας τον άλλο στο ξύλο. Δίναμε τα χέρια και μετά αγωνιζόμασταν. Μισούσαμε ο ένας θανάσιμα τον άλλο. Και τώρα χαμογελάμε, στηνόμαστε για φωτογραφίες, και πίνουμε ένα ποτό μαζί μία στο τόσο. Αυτή είναι η πυγμαχία.»

  • Facebook Social Icon
  • Twitter Social Icon
  • Instagram Social Icon

© 2020 In The Ring

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now