• Facebook Social Icon
  • Twitter Social Icon
  • Instagram Social Icon

© 2020 In The Ring

Golovkin vs Derevyanchenko: Άποψη και παρατηρήσεις

07.10.2019

 

 

Όταν ο Gennadiy Golovkin ήταν ο βασιλιάς της κατηγορίας των μεσαίων βαρών, έλεγχε το κέντρο του ρινγκ. Χρησιμοποιώντας το δυνατό του τζάμπ για να υπαγορεύσει τη ροή του αγώνα, προχωρούσε προς τα εμπρός με σκόπιμη κίνηση και εκφόβιζε τους αντιπάλους με τη δύναμη και την αμείλικτη επιθετικότητά του. Ακόμη και όταν αντιμετώπιζε έναν αντίπαλο ο οποίος επίσης ερχόταν προς τα εμπρός, όπως ο David Lemieux, ο Golovkin διατηρούσε τη θέση του ή χρησιμοποιούσε πλευρική κίνηση για να δημιουργήσει γωνίες χτυπημάτων. Κατά τη διάρκεια της κορυφής του ήταν σχεδόν αδιανόητο να κάνει βήμα προς τα πίσω.

 

Ωστόσο, αυτοί οι καιροί έχουν περάσει. Αντιμετωπίζοντας έναν αποφασισμένο και ικανό Sergiy Derevyanchenko το Σάββατο, ο Golovkin ήταν αυτός ο μαχητής που ήταν πιο συχνά στην οπισθοχώρηση. Παρά το  γρήγορο ξεκίνημα όπου σημείωσε νοκ ντάουν στον 1ο γύρο και έσκισε τον αντίπαλο στο φρύδι στον 2ο, ο Golovkin έως τον 4ο και 5ο γύρο ήταν συχνά στο πίσω πόδι του, προσπαθώντας να αποφύγει τις επιθετικές διώξεις του Derevyanchenko.

 

Ο GGG στα καλύτερά του ήταν ένας από ελίτ πυγμάχος, αλλά όχι ένας από τους πιο ευέλικτους. Δεν είναι ο καλύτερος στις κόντρες και δεν διαθέτει τον συνδυασμό τζάμπ-κίνηση για να κρατήσει τους αντιπάλους σε απόσταση όταν υποχωρεί. Με λίγα λόγια, όταν κάνει πίσω, δεν κερδίζει.

 

Ο Derevyanchenko στόχευσε στο σώμα του 37χρονου Golovkin με πολλά ντιρέκτ και αριστερά άπερκατ και ο Golovkin, ο οποίος έμοιαζε να είναι αρκετά μακριά από την κορυφή του, έδειξε ασυνήθιστη δυσφορία σε σημεία του αγώνα. Ο Derevyanchenko ήταν καλύτερος στην κοντινή απόσταση και το ήξερε.

 

Αυτό που έδωσε στον Golovkin τη νίκη στο τέλος ήταν η απόδοσή του στους τελευταίους γύρους, αφού παρέμεινε ο πιο φρέσκος μαχητής. Ο Derevyanchenko, όπως και στον αγώνα του ενάντια στον Daniel Jacobs, έκανε μία αξιοθαύμαστη δουλειά στο να μην αφήσει το νοκ ντάουν νωρίς να τον επηρεάσει, και επέβαλε το στυλ του, αλλά είχε σαφή πτώση απόδοσης στους τελευταίους δύο γύρους, προτιμώντας να εναγκαλίσει παρά να ανταλλάξει. Αν είχε κάνει κάτι παραπάνω, πιστεύουμε θα είχε φύγει από το Madison Square Garden με τη νίκη.

 

Ο Golovkin μόλις που νίκησε στις κάρτες των κριτών με ομόφωνη απόφαση, με αποτελέσματα 114-113, 115-112 και 115-112 (114-113 για το inthering.gr), αλλά η απόδοσή του δεν ήταν πειστική. Δεν ήταν οξύς· το τζάμπ του δεν ήταν σταθερό· τα δεξιά του αστοχούσαν επανειλημμένα να βρουν το κεφάλι του Ντερεβιάνενκο. Η νίκη ήρθε ξυστά.

 

Στα 37 του πλέον, η ηλικία έχει κάνει την εμφάνισή της. Αυτός ο αγώνας ήταν επίσης η πρώτη του πραγματική δοκιμασία με τον νέο του προπονητή Jonathon Banks, μία πολύ πιο παθητική παρουσία από τον Abel Sanchez. Επιπλέον, υπήρχαν φήμες ότι ο Golovkin ήταν άρρωστος όλη την εβδομάδα του αγώνα.

 

Ο Banks έδειξε έλλειψη επείγουσας ανάγκης στη γωνία το Σάββατο. Σε έναν αγώνα που ήταν στον αέρα στο δεύτερο μισό του, ο Banks ζητούσε πράγματα όπως διπλά τζάμπ από τον Golovkin. Μόνο στον τελευταίο γύρο έδωσε την αίσθηση ότι μπορεί να έχαναν. Ο Banks μπορεί να ήταν μαθητευόμενος του Emanuel Steward, αλλά στερείται του πάθους του μέντορά του και της ικανότητας του να αντιληφθεί καταστάσεις. Θυμόμαστε στον αγώνα του Klitschko με τον Fury που ζητούσε στον Wlad να ρίχνει διπλό τζάμπ στον Fury σε σώμα και κεφάλι, όταν ο Wlad μπορεί να μην είχε ρίξει ούτε πέντε χτυπήματα στο σώμα συνολικά στην καριέρα του. Δεν ξέρουμε αν ο Banks κατανοεί πραγματικά το ταλέντο που διαχειρίζεται σε έναν αγώνα. Ο Golovkin είναι επιθετικός μαχητής, δολοφόνος. Χωρίς αυτή τη νοοτροπία γίνεται ένας συνηθισμένος πυγμάχος.

 

Ο προπονητής στην άλλη γωνία ήταν ο Andre Rozier, ο οποίος είναι τώρα 0-3 ενάντια στον Golovkin, χάνοντας αγώνες που θα μπορούσε να είχε νικήσει και με τον Jacobs και με τον Derevyanchenko. Και στους δύο αγώνες οι μαχητές του έχασαν πολύτιμα σημεία στο τέλος του αγώνα. Ο Rozier μπορεί σίγουρα να παρακινήσει στη γωνία και να δημιουργήσει επιτυχημένα σχέδια αγώνα αλλά κάτι έλειπε στην απόδοση του Sergiy στους τελευταίους γύρους, που συνέβη και με τον Jacobs. Και αν ένας προπονητής αξίζει επαίνους όταν κερδίσει, τότε θα πρέπει να του αποδίδονται και ευθύνες μετά τις ήττες. Ο Rozier είχε τη σωστή προσέγγιση για τον Derevyanchenko το Σάββατο, αλλά τις κρίσιμες στιγμές ο μαχητής του δεν έκανε ό,τι χρειαζόταν για να φύγει με τη νίκη και ο Rozier έχει αρκετή εμπειρία για το ξέρει αυτό.

 

Στο τέλος, δεν υπήρχε μεγάλη διαφορά μεταξύ των δύο μαχητών και αυτό μας έδωσε έναν καταπληκτικό αγώνα. Ο Golovkin, έχοντας περάσει την κορυφή του στο άθλημα, πήρε μία κοντινή νίκη επί ενός Derevyanchenko ο οποίος μας θύμισε για άλλη μία φορά γιατί κανείς δεν θέλει να του δώσει εθελοντική ευκαιρία για τίτλο· δεν είναι καθόλου εύκολος αντίπαλος για οποιοδήποτε μεσαίων βαρών. Και παρολο που σίγουρα κάποιοι θεώρησαν ότι νίκησε, όπως και στον αγώνα με τον Jacobs, δεν ήταν πειστικός. Η ευκαιρία ήταν εκεί για αυτόν, αλλά δεν έδωσε το «κάτι» παραπάνω όταν χρειάστηκε.

 

Εν κατακλείδι, ο Golovkin μας έχει δώσει πολλές σπουδαίες πυγμαχικές βραδιές, και το Σάββατο ήταν άλλη μία από αυτές, ακόμα κι αν ήταν μακριά από τα καλύτερά του. Θέλουμε οπωσδήποτε να δούμε μία τελευταία σπουδαία απόδοση από τον μελλοντικό Hall of Fame μαχητή, αλλά όλοι ξέρουμε ότι η πραγματικότητα του αθλήματος είναι αδυσώπητη. Και το τέλος του θα μπορούσε να πλησιάζει γρήγορα.

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload