08.06.2002: Lewis vs Tyson


Οι πραγματικοί υπεραγώνες στην πυγμαχία τείνουν να μην συμβαίνουν παρορμητικά, αλλά να χτίζονται με την πάροδο του χρόνου. Ο πρώτος αγώνας ανάμεσα στον Joe Frazier και τον Muhammad Ali σχεδιαζόταν χρόνια, το ίδιο και ο πρώτος αγώνας του Sugar Ray Leonard εναντίον του Thomas Hearns, όσο νέοι και να ήταν το 1981. Το Lennox Lewis εναντίον του Mike Tyson σίγουρα δεν ανήκει στην ίδια συζήτηση με αυτούς τους δύο αγώνες ως υψηλού επιπέδου αναμέτρηση, αλλά είχε κι αυτός την ιστορία του. Το Lewis vs Tyson ήρθε λίγο αργά στην καριέρα και των δύο μαχητών για να είναι τόσο σημαντικός αγώνας όσο ήταν και δημοφιλής.


Ωστόσο, παρά τους ισχυρισμούς ορισμένων ότι η αναμέτρηση θα μπορούσε και θα έπρεπε να είχε γίνει νωρίτερα, το γεγονός είναι ότι η χρονική στιγμή δεν ήταν ποτέ η κατάλληλη. Οι Lewis και Tyson έκαναν σπάρινγκ το 1983, πριν από την πρώτη εμφάνιση του Lewis στους Ολυμπιακούς Αγώνες που ο Tyson δεν κατάφερε να περάσει. Η εύρεση ποιοτικού σπάρινγκ για τον “Iron Mike” ήταν πάντα δύσκολη, οπότε ο Lewis πήγε στο σπίτι του Cus D'Amato για να μείνει και να προπονείται με τον Tyson για ένα μικρό διάστημα· ένα θερμό σπάρινγκ τελείωσε και με τους δύο μαχητές να έχουν δεχτεί χτυπήματα. Ο Lewis θα έλεγε αργότερα στην εφημερίδα USA Today, «Εκείνο τον καιρό, ο Cus D'Amato το είχε πει ότι θα συναντιόμασταν μια μέρα - και αυτό γίνεται. Είναι απίστευτο το ότι είχε αυτό το είδος προνοητικότητας.»


Πέντε χρόνια μετά το σπάρινγκ τους, ο Lewis κέρδισε χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988, αλλά μέχρι τότε ο Tyson είχε γίνει ο αδιαμφισβήτητος παγκόσμιος πρωταθλητής του κόσμου, βγάζοντας νοκ άουτ τους πρώην πρωταθλητές Trevor Berbick, Pinklon Thomas, Larry Holmes και Michael Spinks πριν ο Lewis ανέβει στο βάθρο. Και για πολλά χρόνια, ένας αγώνας Lewis vs Tyson ήταν πολύ δύσκολο να συμβεί, αν όχι ανέφικτο.


Έως ότου ο Lewis είχε ανέβει επίπεδο και γίνει σοβαρός διεκδικητής για τον τίτλο, το 1992, πριν από τον νοκ άουτ επί του Razor Ruddock τον Οκτώβριο εκείνου του έτους, κανένας λογικός άνθρωπος δεν θα σκεφτόταν να βάλει τον σχετικά άπειρο Lennox στο ρινγκ με τον Tyson. Αλλά το γεγονός ήταν ότι κανείς δεν έπρεπε να ασχοληθεί με αυτή τη δυνατότητα, επειδή εκείνη την εποχή ο Tyson ήταν στη φυλακή λόγω καταδίκης για βιασμό. Όταν επέστρεψε στην πυγμαχία το 1995, ο Lewis είχε χάσει τον WBC τίτλο του από τον Oliver McCall και δεν είχε ακόμη αποκαταστήσει τη φήμη του. Ο Tyson νίκησε μία σειρά από εύκολους αντιπάλους για να ανακτήσει τα πρωταθλήματα των WBC και WBA, αν και το 1996 ο Mike πλήρωσε τον Lewis χρήματα για να «κάνει στο πλάι» ώστε να αντιμετωπίσει τον Bruce Seldon. Μετά ήρθε ο Evander Holyfield.


Μετά τη δεύτερη ήττα του από τον Holyfield, στην οποία έφαγε τα αυτιά του Evander δύο φορές και αποκλείστηκε, ο Tyson «αποβλήθηκε εφόρου ζωής» από την Πολιτειακή Αθλητική Επιτροπή της Νεβάδα, μία ποινή που ανερχόταν σε περίπου δεκαοκτώ μήνες στην πραγματικότητα. Ακολούθησε μία σειρά αγώνων, πολλοί από τους οποίους ήταν φαιδροί, από τους οποίους κανένας δεν βοήθησε τον Tyson να διατηρήσει ή να αναπτύξει περαιτέρω τις δεξιότητές του, αλλά τον έκαναν αξιοθέατο, ένα ναυάγιο από το οποίο κανείς δεν θα μπορούσε να τραβήξει τα μάτια του. O Lewis, εν τω μεταξύ, είχε αναδειχθεί ως ο πραγματικός πρωταθλητής μετά από δύο αγώνες με τον Holyfield.


Και τώρα, τελικά, αυτή η αίσθηση του μοιραίου περιέβαλλε έναν πιθανό αγώνα Lewis vs Tyson. Μετά από μία νίκη με γρήγορη διακοπή επί του Lou Savarese τον Ιούνιο του 2000, ο Tyson πίεσε για αγώνα με τον Lewis στη συνέντευξη μετά τον αγώνα. Κατά τη διάρκεια του πλέον διαβόητου ξεσπάσματος, ο Tyson απάντησε στην ερώτηση του Jim Grey, του συνεντευξιάζων του Showtime, «Ήταν αυτός ο συντομότερος αγώνας σου ποτέ;» με «Δεν ξέρω, φίλε. Ναι...Lennox Lewis, έρχομαι για σένα.» Πέταξε και το «Θέλω να φάω τα παιδιά του» εκεί μέσα, μεταξύ άλλων, προφανώς κατευθυνόμενο προς τον Lewis, ο οποίος τότε δεν είχε παιδιά.


Από την προετοιμασία του για τον Francois Botha, ο Lewis απάντησε: «Θα ήθελα τον Tyson να είναι ο επόμενος αγώνας μου. Σίγουρα θα είμαι ο τύπος που θα τον βάλει για ύπνο, για να τον αποσύρω από το άθλημα. Αυτό είναι πολύ σημαντικό για μένα. Από μία άποψη, έχω χειροτονηθεί να το κάνω αυτό. Με μία άλλη έννοια, θα αποσύρει τον εαυτό του.»


Αλλά δεν ήταν γραφτό να γίνει. Τουλάχιστον, όχι ακόμα. Η αποτυχία να εφαρμόσει τη δική του λογική στην πυγμαχική του καριέρα οδήγησε τον Lewis, αφού κατάφερε να νικήσει εύκολα τον Botha και να πυγμαχήσει έξυπνα με τον επικίνδυνο διεκδικητή David Tua, να πέσει στην ενέδρα του Hasim Rahman και να ισοπεδωθεί σε πέντε γύρους. Πολλές δικαστικές διαμάχες και μία επιτυχημένη ανάκτηση του θρόνου από τον Rahman έκαναν τον Lewis να ψάχνει για έναν ή δύο τελευταίους μεγάλους μισθούς. Και πάλι, ένας αγώνας με τον Tyson ήταν η προφανής επιλογή.


Ο «Iron Mike» είχε κατακερματίσει τους Savarese, Julius Francis, Andrew Golota, και τον Brian Nielsen πριν αντιμετωπίσει έναν τεχνίτη όπως ο Lewis. Σε πέντε χρόνια, είχε αγωνιστεί έξι φορές, μόνο δεκαεννέα γύρους. Μόλις δύο εβδομάδες μετά την ισοπέδωση του Rahman από τον Lewis, το οποίο έγινε ένα μήνα μετά το Tyson vs Nielsen, το Λας Βέγκας Hilton παρουσίασε αποδόσεις λίγο πιο κάτω από 2:1 υπέρ του Lewis. Η πρόβλεψη του πρωταθλητή για την αυτοκαταστροφή του Tyson σχεδόν πραγματοποιήθηκε στη συνέντευξη Τύπου του Ιανουαρίου του 2002, η οποία θα ανακοίνωνε τον αγώνα στη Νέα Υόρκη. Καθώς οι δύο άντρες ήρθαν αντιμέτωποι για πρώτη φορά ως επαγγελματίες αντίπαλοι, ο Tyson όρμηξε στον Lewis, καταλήγοντας σε έναν τσαμπουκά που είδε τον Tyson να δαγκώνει τον μηρό του πρωταθλητή πριν εξαπολύσει μία σειρά βωμολοχιών προς τους δημοσιογράφους.


Από εκείνο το σημείο κι έπειτα, ο αγώνας παρέμενε σε κίνδυνο σε κάθε στροφή. Ο Tyson δεν πήρε έγκριση για άδεια να αγωνιστεί στη Νεβάδα, εν μέσω αναφορών που έλεγαν ότι μπορεί να κατηγορούταν για σεξουαλική επίθεση μετά από ένα περιστατικό με μία χορεύτρια στο Λας Βέγκας. Διαμάχες την τελευταία στιγμή μεταξύ Showtime και HBO, οι οποίοι χειριζόντουσαν τους Tyson και Lewis αντίστοιχα, απειλούσαν επίσης τον αγώνα με ακύρωση. Αλλά φυσικά ο αγώνας ήταν πολύ προσοδοφόρος για να γίνει αυτό, και η πολιτεία του Τενεσί αδειοδότησε τον Tyson να αγωνιστεί εκεί, πιθανώς δελεασμένοι από τα χρήματα και την προσοχή που θα έφερνε η αναμέτρηση.


Ο Tyson ήταν ναυάγιο συναισθηματικά και φημολογείται πως έπαιρνε φάρμακα για να μην υπονόμευε μόνιμα τον μεγαλύτερο αγώνα στην πυγμαχία. Από την προετοιμασία του στη Χαβάη, είπε στους δημοσιογράφους: «Εσείς έχετε γράψει τόσα πολλά κακά πράγματα για μένα, δεν θυμάμαι την τελευταία φορά που γ@μησα μία αξιοπρεπή γυναίκα. Πρέπει να πηγαίνω με τις στριπτιτζούδες και τις πουτ@νες επειδή εσείς βάλατε αυτή την εικόνα πάνω μου». Μέτα επανέλαβε ότι ήθελε να σκοτώσει τον Lewis.


Ο Lewis υποσχέθηκε να τιμωρήσει τον πρώην πρωταθλητή, λέγοντας στο περιοδικό The New Yorker, «Η πυγμαχία έχει κακό όνομα όνομα και [ο Tyson] είναι ο λόγος. Όταν ήμουν ανερχόμενος και προσπαθούσα να βρω χορηγούς, έλεγαν όχι, υποχωρούσαν, οι πυγμάχοι βιάζουν ανθρώπους. Αυτό δημιούργησε. Είμαι ο ιππότης με την λαμπερή πανοπλία. Και ξέρετε τι άλλο; Είμαι ο δολοφόνος των υαινών, το λιοντάρι στο κλαδί μου, βλέποντας εκείνες τις ύαινες να ενοχλούν το κοπάδι μου. Όταν είμαι έτοιμος, κατεβαίνω και σπάω τους λαιμούς τους. Στη συνέχεια επιστρέφω στο κλαδί μου και ηρεμώ.»


Όταν ήταν τελικά η ώρα για να γίνει ο αγώνας, μία περίεργη σκηνή ξεδιπλώθηκε στο The Pyramid στο Μέμφις του Τενεσί. Μία μακριά αλυσίδα φρουρών ασφαλείας έκοβε το ρινγκ σε δύο για να αποφευχθούν τυχόν προαγωνιστικά προβλήματα. Μία τεταμένη ατμόσφαιρα διαχεόταν καθώς οι ομάδες των HBO και Showtime έκαναν την περιγραφή της υποκάρτας που μάλιστα εμφάνιζε τότε έναν άγνωστο Manny Pacquiao. Ένας από τους συμβιβασμούς μεταξύ των αντίπαλων δικτύων σήμαινε πως οι Jimmy Lennon Jr. και Michael Buffer θα μοιραζόντουσαν το καθήκον των αναφωνήσεων και κάνοντας μία παράξενη κατάσταση ακόμα πιο παράξενη, το τετ-α-τετ και η τελετουργική χειραψία αφαιρέθηκαν εξ ολοκλήρου.


Δεν χρειάστηκε πολύς χρόνος για τον αγώνα να ξεδιπλωθεί με τον μόνο τρόπο που θα μπορούσε: ο Tyson να έρχεται προς τα εμπρός με χτυπήματα ισχύος, ο Lewis να εναγκαλίζει και να παίρνει απόσταση, και μετά να δουλεύει με το τζάμπ του. Στον πρώτο γύρο ένα δεξί άπερκατ φάνηκε να ζαλίζει τον Tyson, ο οποίος παρόλα αυτά δημιουργούσε χαμόγελα χαράς στο πλήθος με κάθε απειλητική κίνηση. Πάντα ικανός να προσγειώνει το τζάμπ του σε ψηλότερους αντιπάλους, ο Tyson προσγείωσε αρκετά στον ψηλότερο Lewis, αλλά δεν ήταν μέχρι τον τρίτο γύρο όταν τελικά προσγείωσε έναν πεντακάθαρο αριστερό κροσέ. Ο Lewis αποκρίθηκε με τζάμπ που έσκισαν το δεξί μάτι του Tyson.


Περιορισμένος στο να ακολουθεί τον πρωταθλητή στον τέταρτο, ο Tyson απορρόφησε ένα δεξί ντιρέκτ που τον ζάλισε πριν τον ρίξει κάτω ο Lewis λίγο πριν το καμπανάκι. Ο διαιτητής Eddie Cotton δεν μέτρησε το πιθανό νοκ ντάουν και αντ 'αυτού αφαίρεσε ένα σημείο από τον Lewis για σπρώξιμο. Παρά τον κυρίαρχο γύρο του Lewis, η άμυνά του έπεφτε, προτρέποντας τον προπονητή του, τον μυθικό Emanuel Steward, να του φωνάζει μεταξύ γύρων: «Βγάλε αυτόν τον κ@ριόλη από εδώ, φίλε! Θα μ@λακιστείς και θα σε βρει τίποτα τρελό!»


Οι αυστηρές προειδοποιήσεις για εναγκαλισμούς δεν αποθάρρυναν τον Lewis από το να σκίσει τον Tyson πάνω από το αριστερό μάτι με έναν συνδυασμό στον πέμπτο. Στον έκτο ο Tyson δέχτηκε περίπου δώδεκα βροντερά δεξιά ντιρέκτ πριν προσγειώσει ένα από τα δικά του, που προκάλεσε ένα ελαφρύ πρήξιμο στο αριστερό μάτι του Lewis. Όμως μία συνεχής ροή τζάμπ έκανε τον Lennox σχεδόν απλησίαστο και ο Tyson μπορούσε μόνο να συγκεντρώσει μόνα χτυπήματα εδώ κι εκεί. Στον έβδομο γύρο, ο αγώνας είχε γίνει μονόπλευρος, η τιμωρία που έδινε ο Louis τώρα να είναι βαριά. Ο Tyson έδειξε πραγματική γενναιότητα και αντοχή στο να βγει για τον όγδοο γύρο, ο οποίος ήταν εντελώς περιττός.


Μία ασθενική τελευταία προσπάθεια από τον Tyson μετατράπηκε γρήγορα σε ένα ξυλοκόπημά του πριν δύο τεράστια άπερκατ βυθίσουν τα γόνατά του τόσο ώστε ο διαιτητής να το μετρήσει ως νοκ ντάουν. Τελικά, μέσα στο τελευταίο λεπτό, ένα βροντερό δεξί ισοπέδωσε τον Mike.


Η συνέντευξη μετά τον αγώνα έδειξε έναν ανακουφισμένο και σχεδόν αλαζονικό Lewis, ο οποίος ήταν κατά $30 εκατομμύρια πλουσιότερος για την προσπάθειά του. Αλλά, ως συνήθως, ο Tyson έκλεψε την παράσταση όταν, αφού παρακαλούσε για μία ρεβάνς και μετά τη λάθος χρήση κάποιων λέξεων, σκούπισε με τρυφερότητα κάτι από το πρόσωπο του πρωταθλητή. Σε μία άλλη συνέντευξη αργότερα ο Tyson χαρακτηριστικά είπε ότι θα «χαθεί σε Βολιβιανός» (“fade into Bolivian”), απλά ενισχύοντας το πόσο περίεργο είχε γίνει το όλο θέμα.


Κατά ειρωνικό τρόπο, ο Lewis θα αποσυρόταν πριν από τον Tyson, και έως τότε ήταν ήδη σε εξέλιξη η εποχή του Klitschko. Αλλά το Lewis vs Tyson αποδείχθηκε αξέχαστο, παρόλο που έγινε σε μία απίθανη τοποθεσία, με ανάμεικτα συναισθήματα φόβου, γοητείας, και νοσταλγίας. Απλά έγινε μερικά χρόνια αργότερα από όταν έπρεπε.

  • Facebook Social Icon
  • Twitter Social Icon
  • Instagram Social Icon

© 2020 In The Ring

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now