30.11.1979: Benitez vs Leonard


Ίσως λίγοι άνθρωποι εκείνη την εποχή το συνειδητοποίησαν, αλλά ο αγώνας τίτλου μεταξύ του Wilfred "Radar" Benitez και του Sugar Ray Leonard στο Caesars Palace στο Λας Βέγκας αποτελούσε ένα εξαιρετικά σπάνιο φαινόμενο: ένας αγώνας ανάμεσα σε δύο πραγματικά προικισμένους πυγμάχους. Ιδιοφυΐες όπως ο Benitez και ο Leonard είναι σπάνιες, κάτι παρόμοιο με τον Κομήτη του Χάλεϊ, να έχεις δύο παρόμοιους δεξιοτέχνες που να ανταγωνίζονται ταυτόχρονα, στα καλύτερά τους χρόνια και στην ίδια κατηγορία.


Το καλύτερο τετ-α-τετ στην ιστορία

Το Benitez εναντίον Leonard αντιπροσώπευε έναν ονειρικό αγώνα για αυτούς που ήταν σαγηνευμένοι με την πυγμαχική εξυπνάδα, την εγκεφαλική πλευρά του αθλήματος, τη χρήση του σπαθιού με άμυνα και αντιχτύπημα ακριβείας, προσποιήσεις και πόδια, σε αντίθεση με το βαρύ σφυρί που είναι απλά ωμή επιθετικότητα και δύναμη χτυπήματος. Δυστυχώς, το χωροχρονικό συνεπές σημαίνει πως μια αναμέτρηση μεταξύ Joe Gans και Benny Leonard, ή Willie Pep και Pernell Whitaker, δεν μπορεί ποτέ να συμβεί. Αντ' αυτού έχουμε τον Benitez εναντίον του Leonard, μια πολύ ιδιαίτερη, πολύ σπάνια αντιπαράθεση μεταξύ δύο λαμπρών τεχνιτών του τετραγώνου.


Όπως και τα θαύματα σε άλλα αθλήματα - ας πούμε, ο Federer στο τένις ή ο Jordan στο μπάσκετ - ο Benitez και ο Leonard είχαν τέτοιο έλεγχο πάνω στο σώμα και τα αντανακλαστικά τους που εκτελούσαν σαν υπό από ένα διαφορετικό σύνολο περιορισμών. Ένας Federer στα καλύτερά του φαινόταν σαν να έκανε την μπάλα του τένις να επιβραδύνεται για αυτόν, αφήνοντας επιπλέον χρόνο για να κατευθύνει τις βολές του. Και βλέποντας τον Jordan στα καλύτερά του να καρφώνει την μπάλα, έμοιαζε σχεδόν σαν να έκαμπτε ελαφρώς την βαρύτητα, δίνοντάς του το επιπλέον δευτερόλεπτο στον αέρα. Για τον Benitez και τον Leonard, το ισοδύναμο απόκοσμο πλεονέκτημα τους ήταν να είναι σε θέση να οπτικοποιήσουν τα χτυπήματα των αντιπάλων τους εκ των προτέρων, προφητικά, και σε ένα κλάσμα του δευτερολέπτου να αποφασίσουν σε ένα σχέδιο δράσης για να αποφύγουν να χτυπηθούν και να απαντήσουν αποτελεσματικά.


Η αφίσα του αγώνα

Ο Benitez, ενώ μόνο είκοσι ενός ετών, μπήκε στο ρινγκ ως πρωταθλητής της WBC στα ημιμεσαία, αλλά και ως 3:1 αουτσάιντερ. Είχε πάρει την ζώνη από τον Carlos Palomino τον Ιανουάριο του ίδιου έτους, αλλά παραδόξως, αυτός ο τίτλος ήταν ο δεύτερός του. Τρία χρόνια πριν, είχε γίνει ο νεότερος πυγμάχος που είχε ποτέ κερδίσει παγκόσμιο πρωτάθλημα, ένα ρεκόρ που εξακολουθεί να στέκει, όταν στην τρυφερή ηλικία των δέκα εφτά κέρδισε με απόφαση τον σκληρό βετεράνο Antonio Cervantes.


Φώναζαν τον νεαρό Wilfred «Η Βίβλος της Πυγμαχίας», ή πιο κατάλληλα «Το Ραντάρ», λόγω της ικανότητάς του να προβλέπει και να αποφεύγει χτυπήματα. Δεν ήταν δρομέας· στεκόταν στη θέση του, χρησιμοποιώντας την κίνηση του άνω σώματος για να κάνει τους αντιπάλους του να αστοχήσουν πριν ανταπαντήσει με ακρίβεια. Αν ήθελε, μπορούσε να πυγμαχήσει από απόσταση πίσω από το ντιρέκτ, αλλά δεν φοβόταν να ανταλλάξει στην κοντινή απόσταση, όπου έριχνε καταιγιστικό αριθμό χτυπημάτων.


Ο Benitez δεν είχε πρόβλημα με την κοντινή απόσταση


Ο Leonard, ο χρυσός Ολυμπιονίκης, ο λατρεμένος των μέσων μαζικής ενημέρωσης και το πρόσωπο της 7Up, πέρασε τα σχοινιά με ρεκόρ 25-0. Ήταν ένας πυγμάχος τεράστιων φυσικών δώρων - εκπληκτική ταχύτητα χεριών, εξαιρετική κινητικότητα, αντανακλαστικά κόμπρας και καταπληκτική δύναμη. Είχε προπονηθεί άψογα από τον Angelo Dundee· αντί για μια σειρά ανούσιων αντιπάλων, το ρεκόρ του περιλάμβανε νίκες επί ικανών πυγμάχων όπως ο Adolfo Viruet, ο Fernand Marcotte, ο Floyd Mayweather (σ.σ. πατέρας του γνωστού Floyd) και ο Pete Ranzany. Αυτή ήταν η πρώτη προσπάθεια του Leonard για έναν παγκόσμιο τίτλο και τα μάτια του έθνους παρακολουθούσαν τον αγώνα που μεταδιδόταν ζωντανά στο ABC κατά την υψηλή ζώνη θεαματικότητας, με τον Howard Cosell να παρέχει τον σχολιασμό.


Ο Howard Cosell με τον Sugar Ray

«Η φιλοδοξία μου δεν είναι να είμαι ένας καλός μαχητής», δήλωσε ο Leonard πριν από τον αγώνα. «Θέλω να είμαι κάτι σπουδαίο, κάτι ιδιαίτερο.» Αλλά πρώτα έπρεπε να ξεπεράσει το δύσκολο παζλ που ήταν ο Benitez.


Ο αγώνας - μετά από ένα από τα μακρύτερα τετ-α-τετ στην ιστορία της πυγμαχίας - αποδείχθηκε εξαιρετικά τακτικός, μια μονομαχία ανάμεσα στο αριστερό του Leonard και το δεξί του Benitez. Οι πρώτοι γύροι άνηκαν στον διεκδικητή. Στον εναρκτήριο γύρο ο Ray ταρακούνησε τον Benitez με ένα αριστερό κροσέ, και στον τρίτο ένα αριστερό ντιρέκτ έστειλε τον πρωταθλητή στο δάπεδο.


Το νοκ ντάουν του τρίτου

Το νοκ ντάουν όμως φάνηκε να τον ξυπνάει. Στον τέταρτο βρήκε την απόσταση για το δεξί του χέρι, ενώ έκανε τον διεκδικητή να αστοχεί. Ξαφνικά ο Ray δεν μπορούσε να βρει τον αντίπαλό του. Ενώ η επιθετικότητα του Leonard του επέτρεψε να κερδίσει γύρους, τώρα ο Benitez γλιστρούσε από τα χτυπήματα και έβγαινε στην κόντρα. Στον έκτο συγκρούστηκαν τα κεφάλια τους, σκίζοντας το μέτωπο του Wilfred. Στη γωνία του Leonard, ο Dundee παρακαλούσε τον Ray να παραμελήσει τον αόριστο στόχο που ήταν το κεφάλι του Benitez και να επιτεθεί στο σώμα.


«Πήγαινε κάτω!» φώναζε ο βετεράνος προπονητής. «Δεν μπορείς να σταθείς μπροστά του και να τον χτυπήσεις με το δεξί σου χέρι. Ξέχνα το δεξί χέρι!»


Μια κουτουλιά άφησε το σημάδι της στον πρωταθλητή

Στον ένατο, ο Leonard ανάγκασε τον Benitez να πάει στα σχοινιά, βρίσκοντάς τον με μια σειρά χτυπημάτων, και στον ενδέκατο τον πόνεσε με μια σειρά αριστερών κροσέ. Παρόλα αυτά, δεν μπορούσε να επιβληθεί με τον τρόπο που είχε στους προηγούμενους αγώνες του. Προς το τέλος της αναμέτρησης ο Leonard είχε αποκτήσει μεγάλο προβάδισμα.


Ο αγώνας είχε ήδη γίνει κλασικός, αλλά ο δέκατος πέμπτος γύρος αποδείχτηκε ως ένα ιδιαίτερα συναρπαστικό φινάλε. Ο Benitez, αισθανόμενος ότι χρειαζόταν νοκ άουτ για να κερδίσει, πήγε τον αγώνα στον Ray, επιτιθέμενος με μια σειρά από αριστερά κροσέ. Ο διεκδικητής ανταποκρίθηκε παρομοίως και για δυο συμπαγή λεπτά ήταν μάχη σώμα με σώμα, με τους δύο μαχητές να προσγειώνουν και το πλήθος να παραληρεί. Στη συνέχεια, με το τελικό καμπανάκι να πλησιάζει, ο Leonard βρήκε με ένα σκληρό αριστερό και ο πρωταθλητής χτύπησε το δάπεδο για δεύτερη φορά. Ο Wilfred σηκώθηκε, το υπεροπτικό χαμόγελο που είχε στην αρχή να έχει μετατραπεί τώρα σε μομφή παραίτησης, και πιο κουρασμένος παρά τραυματισμένος υποχώρησε στα σχοινιά καθώς ο Leonard επιτιθόταν. Δευτερόλεπτα αργότερα ο διαιτητής Carlos Padilla διέκοψε τον αγώνα και ο Howard Cosell εκφώνησε τη λήξη με χαρά: Ο Sugar Ray Leonard είχε μόλις κερδίσει το πρώτο του παγκόσμιο πρωτάθλημα.


Ο Ray ήταν ήδη αστέρας· τώρα ήταν και πρωταθλητής

Στην υποκάρτα του Benitez εναντίον Leonard, ο Marvin Hagler είχε διεκδικήσει τον τίτλο στα μεσαία, οι κριτές όμως με κάποιο τρόπο βαθμολόγησαν το δεκαπεντάγυρο σεμινάριο του ενάντια στον Vito Antuofermo ισοπαλία. Νωρίτερα την ίδια μέρα, ο Thomas Hearns είχε κερδίσει με απόφαση τον σκληρό Mike Colbert, ρίχνοντάς τον νοκ ντάουν τρεις φορές. Μέσα σε λίγους μήνες, τόσο ο Hagler όσο και ο Hearns θα κέρδιζαν παγκόσμιους τίτλους, ενώ ο Roberto Duran θα νικούσε τον Leonard για να κερδίσει τον δεύτερο παγκόσμιο τίτλο του. Η εποχή των «Τεσσάρων Βασιλιάδων» είχε αρχίσει.


Και ίσως το σημαντικότερο μέλος του θιάσου ήταν ο Wilfred Benitez, ο οποίος θα ήταν κέρδιζε τον Duran πριν ο δεύτεροα χάσει από τον Hearns. Ο Leonard, ωστόσο, αρνήθηκε να του δώσει ρεβάνς. Αυτό αναμφισβήτητα είχε πολλά να κάνει με την ανταγωνιστικότητα του αγώνα τους και το γεγονός ότι ο Leonard δεν είχε αντιμετωπίσει ποτέ έναν τέτοιο φυσικά ταλαντούχο πυγμάχο. «Ήταν σαν να κοιτούσα έναν καθρέφτη» δήλωσε έκπληκτος ο νέος πρωταθλητής στη συνέντευξη Τύπου μετά τον αγώνα. «Κανένας, εννοώ κανένας, δεν μπορεί να με κάνει να αστοχήσω τέτοια χτυπήματα.»


Υπήρχε λόγος που τον φώναζαν «Το Ραντάρ»

Στην πραγματικότητα, μόνο δύο μαχητές θα νικούσαν τον Benitez ενώ βρισκόταν στην κορυφή του: Ο Hearns και ο Leonard, και αυτό παρά το γεγονός ότι, απίστευτα, ο Πορτορικανός σπάνια προπονούταν σοβαρά. Ποιος ξέρει τι θα μπορούσε να έχει πετύχει ο Benitez εάν είχε περισσότερη αυτοπειθαρχία+ και αφιερωνόταν στην τέχνη του. Αντ' αυτού ο νεώτερος παγκόσμιος πρωταθλητής όλων των εποχών θα γινόταν μια από τις πιο λυπηρές ιστορίες της πυγμαχίας (σ.σ. πάσχει εδώ και πολλά χρόνια από μια ανίατη, εκφυλιστική κατάσταση του εγκεφάλου που προκλήθηκε από τα χτυπήματα που δέχτηκε στο ρινγκ), ενώ ο Leonard έγινε ένα από τα λαμπρότερα αστέρια της.

  • Facebook Social Icon
  • Twitter Social Icon
  • Instagram Social Icon

© 2020 In The Ring

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now