21.05.1966: Ali vs Cooper II


Κοιτάζοντας πίσω, είναι εύκολο να ξεχάσουμε ότι μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '70 και τους πολέμους του με τους Bonavena, Frazier, Norton και Foreman, πολλοί αμφισβητούσαν σοβαρά την σκληράδα του Muhammad Ali. Ενώ τώρα δικαίως περιλαμβάνεται σε οποιαδήποτε λίστα με τα καλύτερα πηγούνια στην ιστορία της πυγμαχίας, ο Ali δεν είχε ακόμα αποδείξει την αντοχή της γνάθου του όταν πρώτο έγινε πρωταθλητής βαρέων βαρών. Το γεγονός ήταν ότι λίγοι έδιναν σημασία στην επανειλημμένη δήλωσή του "Είμαι ο καλύτερος!" έως μετά τον οστρακισμό του και τις μάχες του με τους μεγαλύτερους και καλύτερους βαρέων βαρών πυγμάχους της δεκαετίας του '70.


Πριν από αυτό υπήρχε αβεβαιότητα σχετικά με τις δύο νίκες του επί του Sonny Liston, και όσον αφορά τον δεύτερο αγώνα τους πολλοί πίστευαν πως ήταν στημένος. Και στις πρώτες του υπερασπίσεις, εναντίον του Floyd Patterson και του George Chuvalo, το πηγούνι του ανθρώπου που λεγόταν ακόμα Cassius Clay δεν είχε δοκιμαστεί σοβαρά. Όλοι συμφώνησαν ότι αυτός ο μη δημοφιλής πρωταθλητής βαρέων βαρών ήταν εξαιρετικά γρήγορος και ευκίνητος, αλλά το ερώτημα "Αντέχει τα χτυπήματα;" έφερε πίσω αναμνήσεις της 18ης Ιουνίου του 1963 και την πρώτη συνάντηση μεταξύ του διεκδικητή Clay και του Άγγλου Henry Cooper.


Πολλοί μύθοι έχουν προσκολληθεί σε αυτόν τον αγώνα, οι περισσότεροι από αυτούς ανοησίες, αλλά η αλήθεια του θέματος είναι πως το στυλ του Cooper δημιούργησε στον Clay σοβαρά προβλήματα. Ένας σταθερός αλλά όχι θεαματικός μαχητής, ο Cooper είχε ένα καταπληκτικό αριστερό χέρι, τόσο σε ντιρέκτ όσο και σε κροσέ, και το χρησιμοποίησε αποτελεσματικά ενάντια στον μεγαλύτερο και γρηγορότερο αντίπαλό του. Το ντιρέκτ διατάραζε τον ρυθμό του Clay, ενώ το κροσέ τον έκλεινε επανειλημμένα σε άμυνα. Στον πρώτο γύρο αυτής της αναμέτρησης, ο Cooper ήταν σε συνεχή επίθεση ενάντια στον Αμερικανό, τραμπουκίζοντας τον μεγαλύτερο αντίπαλό του και ανοίγοντας ακόμα και την μύτη του νεαρού Clay, ο οποίος κοίταζε τον διαιτητή σαν να τον ρωτούσε: “Επιτρέπεται αυτό;”. Ο Clay ήταν ακόμα αρχάριος στο να αγωνίζεται στο μέσα, ενώ ο Cooper ανυπομονούσε να πλησιάσει και να σφυροκοπήσει το σώμα του νεότερου μαχητή.


Αυτό που διαμορφωνόταν ως ανταγωνιστική αναμέτρηση, αλλοιώθηκε στον δεύτερο γύρο από σκίσιμο στο αριστερό μάτι του Cooper, ο οποίος κοβόταν εύκολα, με το εύθραυστο δέρμα του να είναι ο κύριος παράγοντας στις περισσότερες ήττες της καριέρας του. Ωστόσο, ο πρωταθλητής της Βρετανίας και της Κοινοπολιτείας συνέχισε να πιέζει τη δράση ενώ ο Clay φαινόταν απρόθυμος να πάει για το τελείωμα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτό είχε να κάνει με την πρόβλεψη του Ολυμπιονίκη πριν από τον αγώνα για διακοπή στον πέμπτο γύρο. Αλλά η έπαρση αυτή του στοίχισε σχεδόν τον αγώνα, όταν κοντά στο τέλος του τετάρτου ένας απεγνωσμένος Cooper άρχισε να εξαπολύει λυσσασμένα αριστερά κροσέ. Προσγείωσε τρεις φορές πάνω από το χαμηλωμένο δεξί χέρι του Clay και το τρίτο χτύπημα, που βρήκε λίγα δευτερόλεπτα πριν το τέλος του γύρου, έριξε τον μελλοντικό πρωταθλητή κάτω άσχημα για τη δεύτερη φορά στην καριέρα του.


Υπάρχει σύγχυση για το τι συνέβη στη συνέχεια. Σύμφωνα με την πυγμαχική παράδοση ο Clay δέχτηκε χτυπήματα που τον πέταξαν έξω από το ρινγκ και ίσα που πρόλαβε το μέτρημα, σωζόμενος από το καμπανάκι και τη γωνία του. Δεν είναι αλήθεια. Ο Clay έπεσε αδέξια πάνω στα σχοινιά, αλλά ποτέ δεν βγήκε από το ρινγκ. Σηκώθηκε γρήγορα, στο μέτρημα του τέσσερα, ενώ χτύπησε το καμπανάκι και στη συνέχεια περπάτησε αμέσως στη γωνία του, με τα πόδια του να είναι σταθερά. Ο θρύλος λέει ότι ο σοβαρά τραυματισμένος Cassius σώθηκε έπειτα από τη γρήγορη σκέψη του προπονητή του Angelo Dundee ο οποίος σκόπιμα χάλασε ένα από τα γάντια του Clay, με αποτέλεσμα την ανάκαμψή του από την μακρά καθυστέρηση κατά την αναζήτηση νέων γαντιών.


Και πάλι, τίποτα από αυτά δεν συνέβη. Στην πραγματικότητα υπήρχε μια σκισμένη ραφή σε ένα από τα γάντια του Clay και ο γρήγορα σκεπτόμενος Dundee, κατά δική του ομολογία, απλά το άνοιξε λίγο με τα δάχτυλά του και στη συνέχεια το ανέφερε στον διαιτητή. Η έναρξη του πέμπτου γύρου καθυστέρησε, αλλά όχι μερικά λεπτά, όπως λέει ο θρύλος. Το χαλασμένο γάντι δεν αντικαταστάθηκε ποτέ και ο αγώνας συνεχίστηκε. Όπως δήλωσε ο χρονομετρητής αργότερα: "Περίμενα μέχρι να λάβω το σήμα από τον διαιτητή Little για να χτυπήσω το καμπανάκι. Όταν το έκανα, το ρολόι μου έδειξε ότι το διάστημα μεταξύ γύρων ήταν στην πραγματικότητα 1:40."


Όμως, όπως συμβαίνει συχνά, τα γεγονότα δεν παρεμποδίζουν μια συναρπαστική ιστορία. Ενώ ο Clay σταμάτησε τον Cooper στον πέμπτο γύρο χάρη σε ένα άσχημο σκίσιμο στο αριστερό μάτι του Βρετανού, η ιστορία εξακολουθεί να παραμένει έως σήμερα για το πώς οι υπεύθυνοι του αγώνα έπρεπε να επιστρέψουν στα αποδυτήρια για να βρουν γάντια αντικατάστασης στη διάρκεια της παύσης και ότι ο Dundee έσωσε τον Clay από μια απροσδόκητη ήττα με KO. Ομολογουμένως, ο Dundee κέρδισε αρκετό χρόνο για τον Clay ώστε να ανακάμψει από το "Σφυρί του Henry", αν και η συνέχεια δεν έδειξε ότι τον χρειαζόταν. Αλλά η ρητορική ερώτηση "Τι θα γινόταν εάν;" σύντομα προέκυψε για εκείνους που ήθελαν να πιστέψουν ότι ο Henry Cooper ήταν ένα χτύπημα μακριά από μια τεράστια, απρόσμενη, νίκη.


Έτσι, η διαμάχη της πρώτης συνάντησης Ali vs Cooper προκάλεσε έντονο ενδιαφέρον για τη ρεβάνς τρία χρόνια αργότερα. Ο Cooper είχε φτάσει θεωρητικά τόσο κοντά στο νοκ άουτ του τωρινού βαρέων βαρών βασιλιά, γνωστού πλέον ως Muhammad Ali, που οι Βρετανοί οπαδοί δύσκολα μπορούσαν να συγκρατήσουν τον ενθουσιασμό τους για τον επαναληπτικό, πάλι στο Λονδίνο, και αυτή τη φορά για το βαρέων βαρών πρωτάθλημα του κόσμου. Και το γεγονός είναι ότι και αυτή η αναμέτρηση έχει γίνει αδιόρατη από το πέρασμα του χρόνου.


Αυτό που λίγοι θυμούνται είναι ότι ο Cooper, ένας καλός αλλά όχι εξαιρετικός πυγμάχος, με έντεκα ήττες στο ενεργητικό του, έδωσε στον Ali μια από τις πιο δύσκολη δοκιμασίες μέχρι που για άλλη μια φορά το εύθραυστο δέρμα του τον πρόδωσε. Ο εναρκτήριος γύρος άνηκε στον Ali που χόρευε στο ρινγκ, πετώντας το μακρύ αριστερό ντιρέκτ του, αλλά ο δεύτερος γύρος είδε τον Cooper να αρχίζει να πιέζει, βάζοντας τον πρωταθλητή στη γωνία κάμποσες φορές, προσγειώνοντας πρώτα δεξιά ντιρέκτ και ύστερα σκληρά αριστερά κροσέ, επιβάλλοντας το δικό του αποτελεσματικό αριστερό ντιρέκτ στο ενδιάμεσο.


Αν ο δεύτερος γύρος ήταν κοντινός, ο τρίτος άνηκε σαφώς στον διεκδικητή, καθώς ανάγκαζε συνεχώς τον Ali να υποχωρεί ή να αγκαλιάζει. Δύο κροσέ του πέρασαν και δευτερόλεπτα αργότερα ένας επιθετικός Cooper προσγείωσε ένα σκληρό ένα-δύο αναγκάζοντας τον πρωταθλητή να πάει στα σχοινιά, όπου συνέχισε με δύο βαριά αριστερά στο σώμα ακολουθούμενα από παράνομο χτύπημα στο πίσω του κεφαλιού. Ο Ali αντέδρασε στο φάουλ αρπάζοντας το κεφάλι του Cooper και τραβώντας τον προς τα κάτω και προς τα εμπρός, μια κίνηση που αποδοκιμάστηκε από το πλήθος και ακολουθήθηκε από αυστηρή προειδοποίηση από τον διαιτητή. Όταν η δράση συνεχίστηκε, ήταν ο Cooper, όχι ο Ali, που προσγείωνε αριστερά ντιρέκτ. Ο πρωταθλητής ανάκτησε το ρυθμό πριν από το τέλος του γύρου με ένα σκληρό δεξί στο κεφάλι του Cooper, αλλά ο γύρος ήταν, χωρίς αμφιβολία, του διεκδικητή.

Το ίδιο συνεχίστηκε στον τέταρτο. Ο Cooper προσπάθησε και πάλι να κόψει το ρινγκ, ξεκινώντας να κάνει βρώμικα κόλπα στο μέσα και στα αγκαλιάσματα, βάζοντας τους βραχίονές του στο πρόσωπο του Ali και ρίχνοντας χτυπήματα στα νεφρά. Σε αυτό το σημείο ο Cooper φαινόταν πιο δυνατός από τον Ali, ο οποίος σαφώς ενοχλήθηκε από την τακτική του Άγγλου και διαμαρτυρήθηκε ανοιχτά στον διαιτητή πριν ο Cooper προχωρήσει σε άλλο ένα καθαρό ένα-δύο, αριστερό στο σώμα ακολουθούμενο από δεξί στο κεφάλι. Συλλέγοντας τον εαυτό του, ο Ali άρχισε να εκμεταλλεύεται το πλεονέκτημα της έκτασής του, ρίχνοντας το αριστερό με αποφασιστικότητα και ακολουθώντας με δεξιά. Κοντά στο τέλος του γύρου ο Ali βρήκε με δύο αιχμηρά δεξιά ενώ συγχρόνως απέκρουε το κροσέ του Cooper.


Ο πέμπτος είδε τον Αλί να χορεύει, με τον Cooper να περνά και πάλι πιο πολλά αριστερά, αν και ο Άγγλος ήταν φανερά απογοητευμένος από την ανικανότητά του να κάνει τον πρωταθλητή να παραμείνει ακίνητος έστω και για ένα δευτερόλεπτο. Στο μέσα όμως ο Cooper ήταν το αφεντικό, προσγειώνοντας δύο γεμάτα χτυπήματα στο σώμα και στη συνέχεια αναγκάζοντας τον Ali να φύγει πίσω με δεξί. Για το υπόλοιπο του γύρου οι μαχητές αντάλλασσαν αριστερά ντιρέκτ, χωρίς κάποιος από τους δύο να έχει ξεκάθαρο προβάδισμα.


Και τότε ήρθε ο μη χορταστικός επίλογος. Νωρίς στον έκτο γύρο ο τολμηρός Βρετανός επιτέθηκε σαν ταύρος στον Ali στη γωνία και πλήρωσε για την επιθετικότητα του με ένα γρήγορο δεξί που άνοιξε το αριστερό του φρύδι. Ο τραυματισμός ήταν ορατός σε όλους, με το αίμα να ρέει ελεύθερα στο πρόσωπό του. Έχοντας συνειδητοποιήσει ότι ο αγώνας θα μπορούσε να σταματήσει ανά πάσα στιγμή, ο Cooper χίμηξε στον Ali, τον κυνηγώντας τον στο ρινγκ καθώς το τεράστιο πλήθος βρυχόνταν.


Ο πρωταθλητής αποκρίθηκε βγαίνοντας επιτέλους στην επίθεση προσγειώνοντας μια σειρά από δεξιά και αφαρπάζοντας τον πλήρη έλεγχο της δράσης. Ο διεκδικητής δεν σταμάτησε ποτέ να ρίχνει αλλά τα χτυπήματα του Ali ήταν αυτά που προσγειώνονταν καθαρά. Ένας σκληρό ένα-δύο ανάγκασε τον Cooper να αγκαλιάσει και ο διαιτητής εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία να κοιτάξει προσεκτικά το τραυματισμένο μάτι του Henry και στη συνέχεια να σταματήσει τον αγώνα. Δεν υπήρχε επιλογή. Το πρόσωπο του Cooper ήταν λουσμένο στο αίμα.


Οι ιστορικοί του αθλήματος δεν ήταν ποτέ ιδιαίτερα θερμοί προς τον Cooper και οι επιδόσεις του ενάντια στον πιο αθλητικά προικισμένο Ali δεν αναγνωρίστηκαν ποτέ για το θάρρος και την τεχνική τους αποτελεσματικότητα. Αλλά ο ίδιος ο Ali τις αναγνώρισε. Μετά τη δεύτερη αναμέτρησή τους είπε στον Τύπο ότι δεν είχε αντιμετωπίσει ποτέ έναν πιο γενναίο άντρα ούτε έναν πιο δύσκολο αντίπαλο.


  • Facebook Social Icon
  • Twitter Social Icon
  • Instagram Social Icon

© 2020 In The Ring

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now