15.04.1985: Hagler vs Hearns

27.10.2017

Μαζί με την Σφαγή της Ημέρας του Αγίου Βαλεντίνου, είναι ίσως ο πιο διάσημος αγώνας πυγμαχίας στην ιστορία των μεσαίων κιλών. Προωθημένος απλά ως "Ο Αγώνας", τι μπορεί να πει κανείς για τη μάχη που έγινε γνωστή ως "Τα Οκτώ Λεπτά Οργής" που δεν έχει ήδη ειπωθεί;

 

Το πρώτο τρίλεπτο, εύκολα ένας από τους πιο συναρπαστικούς πρώτους γύρους ποτέ, έχει περιγραφεί και τιμηθεί επανειλημμένως Πρώτα ο Hearns χτύπησε τον Hagler και τον τραυμάτισε με σκίσιμο. Μετά επανήλθε ο Hagler και χτύπησε τον Hearns. Ασταμάτητος ρυθμός, τρία φρενήρη λεπτά απίστευτου πολέμου με το πλήθος στο Λας Βέγκας και τα εκατομμύρια που παρακολουθούσαν τον αγώνα σε όλο τον κόσμο να μην μπορούν να πιστέψουν τι έβλεπαν. Ένας οπαδός πάντα ελπίζει για δράση, αγωνία και ενθουσιασμό όταν αγοράζει εισιτήριο για να δει έναν αγώνα πυγμαχίας, αλλά αυτό ήταν πέρα από όλες τις προσδοκίες, όλες τις ελπίδες.

 

 

Αλλά ήταν επίσης και σενάριο εφιάλτη για τον Thomas Hearns και τους οπαδούς του. Πώς μπορούσε να ελπίζει να κερδίσει έναν αγώνα όπου τα πλεονεκτήματα του ύψος και του εύρους του δεν του έδιναν πλεονέκτημα; Όταν ο Marvelous Marvin Hagler είχε δεχτεί τα καλύτερα χτυπήματά του και, αντί να πέσει στο δάπεδο, ανταπαντούσε;

 

Έχοντας εξαναγκαστεί σε λυσσαλέα ανταλλαγή μετά την επίθεση του Hagler μόλις χτύπησε το καμπανάκι του πρώτου γύρου, ο Hearns τον χτύπησε πρώτος, βρίσκοντας με ένα τεράστιο δεξί άπερκατ που τάραξε στιγμιαία τον πρωταθλητή και τον ώθησε να αγκαλιάσει για να δώσει μια παύση στη δράση. Ο Hearns θα μπορούσε τότε να προσπαθήσει να επιβραδύνει τον ρυθμό και να επιβάλλει το αριστερό ντιρέκτ του, να αγκαλιάζει όταν ο Hagler έμπαινε μέσα, και να τον έκανε έναν αγώνα όπου θα μπορούσε να πυγμαχήσει με τον πρωταθλητή και να κερδίσει με πόντους. Όμως, όντας o γεννημένος πολεμιστής που ήταν, δεν έκανε τίποτα από αυτά. Αντ' αυτού, πήγε για το νοκ άουτ.

 

 

Ο Hagler πήρε τεράστιο ρίσκο όταν επιτέθηκε από το ξεκίνημα, κοιτάζοντας να ανταλλάξει τεράστια χτυπήματα με τον αδιαμφισβήτητα δυνατότερο μαχητή που είχε αντιμετωπίσει ποτέ. Αλλά όταν ο Hearns επέλεξε να ακολουθήσει ένα πρώιμο νοκ άουτ εναντίον ενός πρωταθλητή δοκιμασμένου και σκληρού όπως ο Marvelous Marvin, ριψοκινδύνεψε πάρα πολλά κι αυτός. Και όταν, μετά από τρία λεπτά αγώνα και αξέχαστης μάχης, ο Tommy επέστρεψε στη γωνία του και ανακοίνωσε στον προπονητή του Emanuel Steward ότι το δεξί του χέρι είχε σπάσει, ήταν προφανές ότι ο "Motor City Cobra" δεν είχε εφαρμόσει την εξυπνότερη στρατηγική.

 

Παρόλο που έχουν περάσει περισσότερες από τρεις δεκαετίες έκτοτε, το ρίσκο που πήραν και οι δύο μαχητές καθώς και εκείνος ο απίστευτος πρώτος γύρος, εξακολουθεί να αντηχεί στους οπαδούς της πυγμαχίας, εν μέρει επειδή είναι το είδος αγώνα που δεν βλέπουμε αρκετά συχνά από τους πρωταθλητές του αθλήματος. Σίγουρα γνωρίζουμε ότι μπορούμε να υπολογίζουμε σε αθλητές όπως ο Orlando Salido και ο Francisco Vargas οι οποίοι μάχονται λες και πρόκειται για την επιβίωσή τους, αλλά τη σήμερον ημέρα πάρα πολλοί πρωταθλητές και ελίτ ταλέντα καθορίζονται από τα ρίσκα που δεν παίρνουν.

 

 

Ο Floyd Mayweather απέφευγε τον Manny Pacquiao για πέντε χρόνια. Ο Canelo Alvarez καθυστέρησε σχεδόν δύο χρόνια να να αντιμετωπίσει τον Gennady Golovkin. Ο Amir Khan συνεχίζει να αποφεύγει τον Kell Brook, παρά το γεγονός ότι κάθε οπαδός της πυγμαχίας στο Ηνωμένο Βασίλειο θέλει να δει αυτόν τον αγώνα. Ολόκληρη η κατηγορία των ελαφρών βαρέων βαρών αποφεύγει τον Artur Beterbiev, ενώ ο Guillermo Rigondeaux είναι τόσο ταλαντούχος, που κανένας κάτοχος ζώνης δεν κινδυνεύει να μπει στο ρίνγκ μαζί του (σ.σ. η εξαίρεση είναι ο Lomachenko αλλά ακόμη κι εδώ ο Rogondeaux είναι που θα ανεβεί κατηγορία για να αγωνιστούν και όχι το αντίθετο).

 

Το Hagler εναντίον Hearns θα είναι για πάντα ένας από τους καλύτερους αγώνες του αθλήματος επειδή ήταν δύο ταλαντούχοι πυγμάχοι, κατά πάσα πιθανότητα οι καλύτεροι εκείνης της εποχής, οι οποίοι ήταν πρόθυμοι να διακινδυνεύσουν τα πάντα για τη νίκη και τη δόξα. Αξίες που ήταν δεδομένες το 1985. Σίγουρα όχι σήμερα. Αυτή είναι η αλήθεια για τους πυγμάχους του παρόντος.

 

 

Οπότε ας τιμήσουμε το Hagler vs Hearns. Όχι μόνο για τον ενθουσιασμό και την απίστευτη δράση, αλλά για το πνεύμα και τη θέληση πίσω από τα χτυπήματα, το θάρρος  του πραγματικού ανταγωνισμού, το θάρρος της διακινδύνευσης. Όταν παρακολουθούμε και ξαναβλέπουμε αυτόν τον καταπληκτικό πρώτο γύρο, ας θυμόμαστε ότι οι μεγάλοι αγώνες πυγμαχίας ξεκινούν με τον καλύτερο να θέλει να αντιμετωπίσει τον καλύτερο έτσι ώστε να αποδειχθεί η αξία τους στον εαυτό τους. Για την επίτευξη μεγαλείου. Και για να γραφτούν στην ιστορία. Στις 15 Απριλίου του 1985, ο Marvin Hagler και ο Thomas Hearns έκαναν ακριβώς αυτό.

 

"Τι μπορώ να πω; Συμβαίνει και στους καλύτερους από εμάς. Πονάει [η ήττα]. Αλλά ο Marvin έδειξε το μεγαλείο του απόψε." - Thomas Hearns

 

"Θέλω να δώσω στον Tommy όλα τα εύσημα στον κόσμο. Αγωνίστηκε με τον μόνο τρόπος που θα μπορούσε αν ήθελε να πάρει κάτι από έναν πρωταθλητή." - Marvelous Marvin Hagler

 

 

“Ήμουν συγκλονισμένος από το ρυθμό που έθεσαν και την αγριότητα του αγώνα. Πάντα κοίταζα να είμαι σε φόρμα ως διαιτητής, πήγαινα για τρέξιμο. Αλλά ο αγώνας αυτός, μετά τον πρώτο γύρο, ένιωσα κουρασμένος. Μετά τον δεύτερο γύρο, ήμουν εξαντλημένος. Θυμάμαι να σκέφτομαι στον εαυτό μου να μπαίνει στον τρίτο γύρο, πώς μπορούσαν αυτοί οι δύο τύποι να διατηρούν αυτόν τον ρυθμό. Είχα στερέψει. Ήταν δράση σώμα με σώμα για κάθε λεπτό του κάθε γύρου." - Richard Steele, διαιτητής

 

"Ήταν ρίξιμο ζαριών. Και οι δύο είχαν στοιχηματίσει. Ο Hagler στοιχημάτισε και κέρδισε, ο Hearns στοιχημάτισε και έχασε. Νομίζω ότι κουράστηκε από τα πολλά χτυπήματα που έριξε." - Ralph Citro, ιστορικός πυγμαχίας

 

 

"Μπήκε μέσα, δέχτηκε τα καλύτερα χτυπήματά μου, και αγωνίστηκε σαν θηρίο" - Thomas Hearns

 

"Πρέπει να πω ότι ήταν ο αγαπημένος μου αγώνας και όχι μόνο λόγω του ενθουσιασμού, αλλά και του γεγονότος ότι υπερνίκησα ένα σκίσιμο, μια κακή διαιτησία, και δέχτηκα τα καλύτερα [χτυπήματα] που μπορούσε να ρίξει ο Tommy Hearns. Ήμουν τόσο πωρωμένος, αισθανόμουν τέρας. Ήθελα να σηκωθεί τόσο πολύ ώστε να τον ξαναρίξω. Ένιωθα ότι θα μπορούσα να είχα κερδίσει ολόκληρο στρατό εκείνο το βράδυ. Κάθε φορά που παρακολουθώ αυτόν τον αγώνα εξακολουθώ να ανατριχιάζω..." - Marvelous Marvin Hagler

 

 

"Όταν ο αγώνας άρχισε, ο Marvin έδειξε ότι η λέξη στο καπέλο του ήταν προφητική (σ.σ. κατά τη διάρκεια της προώθησης ο Hagler φορούσε ένα καπελάκι που έγραφε “War”). Πήγε σε πόλεμο και το έκανε με στον Tommy Hearns. Ο Marvin χτύπησε σκληρά και επιτέθηκε. Ο Tommy τον βρήκε με ένα τεράστιο δεξί νωρίς, που μας έκανε να πιστέψουμε ότι ο Hagler μπορεί να είχε κλονιστεί. Θα μου έλεγε μετά τον αγώνα ότι δεν τον πόνεσε αλλά τον εξαγρίωσε. Ο υπόλοιπος γύρος ήταν ο Hagler να επιτίθεται βάναυσα με χτυπήματα στο σώμα και το κεφάλι και τον Hearns να αποκρίνεται με ισχυρά δεξιά και άπερκατ. Δεν υπερέβαλα, αλλά είπα στο τέλος του γύρου ότι 'ίσως να είναι ένας από τους καλύτερους γύρους στην ιστορία των μεσαίων.' Από τότε κανένας δεν έχει διαφωνήσει με αυτή τη δήλωση." - Al Bernstein, εκφωνητής

 

"Μπορώ ακόμα να αισθανθώ εκείνα τα χτυπήματα που μου έριξε και κάνω πρόποση σε αυτόν κάθε φορά που συναντιόμαστε. Είμαι ευγνώμων που ο κόσμος το θυμάται ως μία από τις κορυφαίες μάχες όλων των εποχών. Ήταν σίγουρα το αποκορύφωμα της καριέρας μου. " - Marvelous Marvin Hagler

Φωτο: Pinterest, KO, HBO, Compubox, AP 


 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

  • Facebook Social Icon
  • Twitter Social Icon
  • Instagram Social Icon

© 2020 In The Ring