18.05.2002: Gatti vs Ward I

Το τελικό καμπανάκι χτυπά, το πλήθος βρυχάται, και οι δύο μαχητές αμέσως αγκαλιάζονται και στη συνέχεια σηκώνουν ο ένας το χέρι του άλλου, δείχνοντας σεβασμό στον αντίπαλό τους. Αυτό είναι το μέρος της πυγμαχίας που συνήθως περιπλέκει τους μη οπαδούς της “Γλυκιάς Επιστήμης”. Πώς θα μπορούσαν δύο αθλητές που τελείωσαν μια μάχη να δείχνουν τώρα τόσο γνήσιο σεβασμό, ακόμα και αγάπη; Πώς μπορεί να υπάρξει εκτίμηση μεταξύ των μαχητών που μόλις έκαναν κάθε δυνατή προσπάθεια να εξουδετερώσουν τον αντίπαλο;


Για να κατανοήσουμε την απάντηση σε αυτή την ερώτηση πρέπει να κατανοήσουμε μία από τις πιο συναρπαστικές πτυχές της πυγμαχίας, το γεγονός ότι η πλειοψηφία των ανταγωνιστών δεν είναι βάρβαροι που επιδιώκουν να ικανοποιήσουν τη δίψα τους για αίμα ή να κερδίσουν με οποιοδήποτε κόστος. Αντιθέτως, είναι άνδρες και γυναίκες που καλούνται να δοκιμάσουν τον εαυτό τους, προσπαθώντας να βγάλουν τον καλύτερό τους εαυτό και να πετύχουν τη νίκη με τιμή, πόνο και αίμα. Αυτό απαιτεί ακραίες ποσότητες θάρρους και είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο οι μαχητές βλέπουν τους αντιπάλους τους με μεγάλο σεβασμό. Πώς θα μπορούσατε να μην σέβεστε τον αντίπαλό σας όταν είναι, όπως εσείς, πρόθυμος να ριψοκινδυνεύσει τη ζωή του; Όταν αυτός, όπως κι εσείς, ανήκετε σ 'αυτή τη μικρή ομάδα ανθρώπων που ξέρουν τι είναι να αφήνουν στην άκρη τον φόβο και την αμφιβολία τους προτού πάρουν τη μακρά βόλτα μέσα από το πλήθος και φθάσουν στο κέντρο του ρινγκ, το σημείο όπου περιμένει η απόλυτη δοκιμασία.


Φυσικά, ορισμένοι αγωνιστές έχουν γνήσια εχθρότητα για τους αντιπάλους τους, αλλά όταν πρόκειται για αντιπάλους των οποίων οι μάχες αντιπροσωπεύουν απίστευτη βιαιότητα αλλά και συγχρόνως αμοιβαίο σεβασμό και θαυμασμό, λίγα καλύτερα παραδείγματα υπάρχουν από τους 30 γύρους αγώνων μεταξύ του "Ιρλανδού" Micky Ward και του Arturo "Thunder" Gatti. Η τριλογία τους έλαβε χώρα από τον Μάιο του 2002 έως τον Ιούνιο του 2003, τρεις ένδοξες και αιματηρές μάχες που έλαβαν σχεδόν θρυλικές διαστάσεις τα επόμενα χρόνια.

Κατά ειρωνικό τρόπο, όταν πυγμάχησαν για πρώτη φορά, είχαν και οι δύο δει καλύτερες μέρες. Η κληρονομιά του πολεμιστή που είχε κερδίσει o Gatti είχε ήδη χαραχθεί χάρη στις δραματικές του μάχες με τον Wilson Rodriguez, τον Gabriel Ruelas και τον Ivan Robinson. Ενώ αυτοί οι συναρπαστικοί αγώνες είχαν κάνει τον Gatti έναν αγαπημένο αθλητή του κοινού, τον είχαν επίσης καταπονήσει σωματικά.


Παρά την πληθώρα των σκληρών αγώνων που είχε ήδη όμως, ο Gatti ήταν αναμφισβήτητα σε καλύτερη φυσική κατάσταση από τον Ward. O Ward, ο υπερήφανος μαχητής από το Lowell της Μασαχουσέτης, είχε ήδη συμμετάσχει σε 48 αγώνες, εννέα περισσότερους από τον Gatti, συμπεριλαμβανομένων 11 ηττών που προήλθαν από κορυφαίους μαχητών όπως ο Vince Phillips, ο Zab Judah και ο Jesse James Leija, αν και είχε χάσει από δύο παντελώς άγνωστους πυγμάχους, τον Ricky Meyers και τον Mike Mungin.


Οι 16 σε σύνολο απώλειες των δύο αγωνιστών όμως δεν σήμαιναν απολύτως τίποτα σε όσους ανέμεναν με ανυπομονησία τη σύγκρουσή τους. Μερικές φορές οι οπαδοί της πυγμαχίας έχουν την τύχη να παρακολουθήσουν έναν αγώνα για τον οποίο ο ενθουσιασμός είναι σχεδόν εγγυημένος. Όταν και οι δύο πυγμάχοι έχουν αποδεδειγμένο ιστορικό ότι έχουν λάβει μέρος σε συναρπαστικές μάχες, τα πυροτεχνήματα είναι αναπόφευκτα. Και τα πυροτεχνήματα παρήχθησαν σε εκπληκτικό όγκο και με εκπληκτική λάμψη στις 18 Μαΐου 2002, στην πρώτη μεγάλη σύγκρουση μεταξύ Gatti και Ward.


Ο Gatti ξεκίνησε τον αγώνα πολύ πυγμαχικά, με ρευστή κίνηση και εξαιρετική κίνηση στα πόδια. Εκτόξευε γρήγορους συνδυασμούς και έβρισκε το στόχο κατά βούληση, χωρίς ποτέ να αφήσει τον Ward σε θέση να ρίξει τις δικές του βολές. Με τον αγώνα στο κέντρο του ρινγκ οι τεχνικές ατέλειες του Ward ήταν εμφανής καθώς τα χτυπήματά του έβρισκαν αέρα. Η επιτυχία του Gatti συνεχίστηκε στο δεύτερο γύρο, με την ταχύτητα χεριών-ποδιών καθώς και την ποικιλία χτυπημάτων που είχε, που έκαναν διαφορά καθώς ο Ward δεν μπορούσε να βρεί τον Gatti για να περάσει κάποιο σημαντικό χτύπημα. Ήταν ξεκάθαρο από τους δύο πρώτους γύρους ότι ο Gatti ήταν ο πιο ευέλικτος μαχητής, που είχε την ικανότητα να αντιμετωπίσει τον πιο περιορισμένο Ward.


Στα μέσα του τρίτου γύρου όμως, ο Ward γύρισε τις ισορροπίες υπέρ του χάρη στο περίφημο αριστερό κροσέ του στο συκώτι του Gatti. Το “έβγαλε” τουλάχιστον έξι φορές κατά τη διάρκεια του γύρου, χρησιμοποιώντας τον ίδιο συνδυασμό· το πρώτο κροσέ απλά να χτυπάει το κεφάλι ως απόσπαση της προσοχής και το δεύτερο να προσγειώνεται με πλήρη δύναμη στο σώμα. Κάθε εκτοξευόμενο χτύπημα αύξανε τη ζημιά και ο Gatti αναγκάστηκε να υποχωρήσει καθώς ο Ward επέβαλε τη θέλησή του. Με περίπου 30 δευτερόλεπτα υπόλοιπο, πραγματοποιήθηκε η πρώτη εκρηκτική και παρατεταμένη ανταλλαγή χτυπημάτων καθώς οι δύο μαχητές βρήκαν στόχο με δύναμη και αποφασιστικότητα. Παρόλο που ο Gatti έχανε τώρα έδαφος, λαχταρούσε την πρόκληση μιας μάχης σώμα με σώμα και έτσι όπως ο Ward κατάφερε να κάνει τον αντίπαλό του να οπισθοχωρήσει, τώρα ήταν η σειρά του Gatti να απαντήσει με μια σειρά από σωστά τοποθετημένα κροσέ στο σώμα, ωθώντας τον Ward πίσω και κερδίζοντας μερικές πολύτιμες ανάσες για τον πρώτο.


Ο Ward συνέχισε την επίθεσή του στον τέταρτο γύρο, καθώς ακολούθησε μια προσποίηση με ένα σκληρό κροσοντιρέκτ που τάραξε τον Gatti, ο οποίος όμως κατάφερε να παραμείνει όρθιος και ανταπάντησε με ακριβή κροσέ και άπερκατ. Με 30 δευτερόλεπτα υπόλοιπο στο γύρο, ο Ward άλλαξε σε αριστερή γκαρντ και ο Gatti εκμεταλλεύτηκε αμέσως την ευκαιρία να δώσει ένα μοχθηρό αριστερό κροσέ στην τώρα μη προστατευμένη δεξιά πλευρά του Ward. Η γροθιά προσγειώθηκε με τέτοια δύναμη ώστε ο Ward έπεσε στον καμβά, χτυπώντας τα γάντια του στο δάπεδο με αγωνία. Ωστόσο ο πόνος ήταν περισσότερο αποτέλεσμα της τοποθέτησης της γροθιάς του Gatti παρά της δύναμής της διότι είχε βρεί κάτω από τη ζώνη, με αποτέλεσμα ο διαιτητής Frank Cappucino να αφαιρέσει έναν πόντο από τον Gatti.


Ο Ward συνέχισε να πιέζει και στον πέμπτο γύρο, αναγκάζοντας τον Gatti να ρίξει σκληρές γροθιές σε μια προσπάθεια να κρατήσει τον Micky σε απόσταση. Ένα μεγάλο μέρος της δράσης έλαβε χώρα σε κοντινή απόσταση, την προτιμώμενη του Ward, αλλά και εκεί ο Gatti ήταν πιο αποτελεσματικός. Οι γροθιές που δέχτηκαν και οι δύο άνδρες θα είχαν αναμφισβήτητα ρίξει πολλούς άλλους πυγμάχους, αλλά αυτοί οι δύο δεν ήταν συνηθισμένοι πυγμάχοι καθώς είχαν τρομερή ξυλοχωρητικότητα, δηλαδή ικανότητα να απορροφούν χτυπήματα και να συνεχίζουν να “πυροβολούν”.


Αυτό ήταν προφανές όταν, με 20 δευτερόλεπτα, ο Gatti εξαπέλυσε σειρά χτυπημάτων στο κεφάλι του Ward, ο οποίος απάντησε με τον μόνο τρόπο που γνώριζε: παίρνοντας μια βαθιά ανάσα και ξεκινώντας τη δική του αντεπίθεση. Ακολούθησε ένας καταιγισμός πολλαπλών κοντών κροσέ, χτυπώντας το κεφάλι του Gatti σα να ήταν μπάλα σε φλιπεράκι. Ήταν τέτοια η αναταραχή του Gatti που έφυγε πίσω στα σχοινιά αλλά ακόμα και εκεί ο Ward συνέχισε να του επιτίθεται, ρίχνοντας μια σειρά από αποφασιστικά χτυπήματα σε μια προσπάθεια να κερδίσει τον αγώνα. Η απροσδόκητη αποφασιστικότητα και τα ανεξήγητα ένστικτα επιβίωσης του Gatti όμως τον κράτησαν όρθιο.


Ο ανθεκτικός Gatti κατάφερε να επανέλθει στους επόμενους δύο γύρους, επιστρέφοντας στις πυγμαχικές τακτικές των πρώτων γύρων, δηλαδή γρήγορα πόδια και πρωτοβουλία κινήσεων. Απέφευγε τις δυνατές γροθιές του Ward με κίνηση κεφαλιού και σώματος ενώ ταυτόχρονα εκτόξευε τα δικά του χτυπήματα από απόσταση. Και πάλι όμως υπήρξαν μετατοπίσεις καθώς με δέκα δευτερόλεπτα υπόλοιπο στον όγδοο γύρο, ο Ward “έπιασε” τον Gatti με ένα δεξί κροσέ, αναγκάζοντας τον να υποχωρήσει αργά στα σχοινιά. Ο Ward ήξερε ότι ο αντίπαλός του ήταν πληγωμένος και προχώρησε στο σφυροκόπημα του Gatti, δίνοντας πάλι αρκετά κακόβουλα χτυπήματα στο κεφάλι. Ο Gatti επέζησε και πάλι όμως χάρη στο καμπανάκι.


Δεδομένης της τεράστιας δράσης που είχε λάβει μέρος στους πρώτους οκτώ γύρους, ήταν αδιανόητο για κάποιον να σκεφτεί ότι το επίπεδο της βιαιότητας θα μπορούσε να ξεπεραστεί. Ακριβώς αυτό όμως ήταν που ξεδιπλώθηκε στον ένατο γύρο, ένα διάστημα τριών λεπτών ενθουσιασμού και βίας που θα ζήσει για πάντα στο πάνθεον των μεγαλύτερων γύρων στην ιστορία του αθλήματος. Ο Ward ξεκίνησε με πρόθεση να συνεχίσει εκεί που είχε μείνει στο τέλος του προηγούμενου γύρου και βρήκε τον Gatti πάλι με διπλό κροσέ, με τη δεύτερη γροθιά να καρφώνεται στο συκώτι του Gatti σαν να είχε πυροβοληθεί από κανόνι. Ακόμη και ο πιο σκληρός πολεμιστής μπορεί να τραυματιστεί και ο Gatti υπέστη σοβαρές ζημιές από αυτή τη γροθιά. Στράφηκε προς τα πίσω με τα χέρια του πεσμένα και έπεσε στα γόνατά του, αλλά, παρά την έκφραση αγωνίας που είχε στο πρόσωπό του, ο Arturo κατάφερε να νικήσει τον αμέτρητο πόνο, καθώς και το μέτρημα του διαιτητή, και να σηκωθεί. Ο Ward έδωσε τα πάντα σε αυτό το σημείο για να τελειώσει τον σκληρό του αντίπαλο, γρονθοκοπώντας τον ανελέητα, αλλά ο Gatti δεν ήταν έτοιμος να τα παρατήσει. Αν και είχε απορροφήσει αμέτρητα χτυπήματα κατά την επίθεση του Ward, το αδάμαστο πνεύμα του τον κράτησε όρθιο.


Με τον Ward να έχει κουραστεί υπερβολικά λόγω αναζήτησης του νοκ αουτ, ήταν τώρα η σειρά του Gatti να αδράξει την ορμή. Οπισθοχώρησε τον Ward με μερικά καλά τοποθετημένα κροσέ στο σώμα και έπειτα τον έσπρωξε στα σχοινιά, ρίχνοντας κανονιοβολισμούς και κερδίζοντας τις εντυπώσεις· η ένταση ομως προκάλεσε την κούραση του Gatti και έδωσε την ευκαιρία στον Ward να αδράξει τη στιγμή. Ο Ward πληγώνει πάλι τον Gatti με χτύπημα στο συκώτι, και αψηφώντας τα ανθρώπινα όρια, βρίσκει αρκετή ενέργεια για να κυνηγήσει εκ νέου το τελείωμα του Gatti. Ο Ward βρήκε πολλές φορές το απροστάτευτο κρανίο του Gatti, ο οποίος έψαχνε δυνάμεις να κρατηθεί όρθιος. Με κάποιο τρόπο, ο Gatti βρήκε τη δύναμη να κρατηθεί στον Ward μέχρι το τέλος του γύρου, επιτρέποντάς του να συνέλθει στιγμιαία και να επιβιώσει.


Είναι ασφαλές να πούμε ότι τα γεγονότα του ενάτου γύρου θα είχαν ξεκάνει οποιονδήποτε εκτός από τον Gatti. Γι 'αυτό και ο Arturo ήταν τόσο ξεχωριστός. Διέθετε αδιανόητη αποφασιστικότητα και θέληση, την ικανότητα να πολεμάει μέσα σε πυγμαχικές φωτιές, και αποφασιστικότητα που ταίριαζε μόνο με εκείνη του Ward. Ο αριθμός των χτυπημάτων και σε αυτόν τον γύρο ήταν απίστευτος και παρόλο που ήταν πασιφανές ότι και οι δύο μαχητές είχαν εξαντληθεί, ουδείς ήθελε να τα παρατήσει.


Στον δέκατο και τελευταίο γύρο, ο Ward συνέχισε να καραδοκεί, αλλά ο Gatti ήταν έτοιμος, έχοντας ως εκ θαύματος ανακτήσει τις δυνάμεις του από τον προηγούμενο γύρο. Στάθηκε τετ-α-τετ με τον Ward δίνοντας σκληρά κροσέ στο κεφάλι και το σώμα του, δεχόμενος και τις δικές του αντεπιθέσεις οι οποίες ήταν φωτιά. Με 20 δευτερόλεπτα υπόλοιπο, και οι δύο μαχητές βρήκαν τη δύναμη να αδειάσουν ό,τι είχε μείνει στις δεξαμενές τους, εξαπολύοντας χτυπήματα προς όλες τις κατευθύνσεις. Ο θρυλικός σχολιαστής του HBO, Larry Merchant, περιέγραψε αναφωνώντας: «Αισθάνομαι ταπεινότητα βλέποντας αυτούς τους δύο άντρες να ξυλοφορτώνονται έτσι». Με τον ήχο του τελικού καμπανακιού οι δύο εξαντλημένοι πυγμάχοι έπεσαν ο ένας στην αγκαλιά του άλλου.


Δεν θα ήταν δυνατόν να καταλήξουμε σε ένα καταλληλότερο τέλος στο πρώτο κεφάλαιο μιας τέτοιας αντιπαλότητας. Και οι δύο γενναίοι πολεμιστές έδωσαν κάθε ουγκιά της δύναμής τους και με τους δύο ακόμα όρθιους στο τέλος, μια αγκαλιά με σεβασμό ήταν η μόνη φυσική αντίδραση. Αυτό το ανθρώπινο στοιχείο είναι που συχνά υποτιμάται σε ένα τέτοιο βάναυσο άθλημα. Ναι, ο Ward και ο Gatti προκάλεσαν σοβαρότατες ζημιές ο ένας στον άλλον στην προσπάθειά τους για νίκη αλλά στο τέλος αγκαλιάστηκαν σαν να ήταν καλύτεροι φίλοι. Και κατά τη διάρκεια της τριλογίας τους, αυτό ακριβώς θα γινόταν.


Ενώ ο Ward ανακηρύχθηκε νικητής σε τούτο τον αγώνα, με απόφαση πλειοψηφίας, στην πραγματικότητα δεν υπήρξε κανένας χαμένος. Και οι δύο κέρδισαν μια νίκη πιο πολύτιμη από κάθε ήττα στην ιστορία τους, αυτή του απόλυτου σεβασμού ο ένας για τον άλλον καθώς και από κάθε οπαδό τυχερό που βρέθηκε μάρτυρας αυτής της συνάντησης. Αν και αυτό ήταν μόνο το πρώτο κεφάλαιο της ιστορίας τους, ήταν αρκετό για να προκαλέσει την άρρητη σύνδεση των ονομάτων τους για πάντα. Χωρίς το εκπληκτικό θέαμα που τέθηκε σε εκείνη την πρώτη συνάντηση, δεν θα υπήρχε ποτέ ένα δεύτερος ή ένα τρίτος αγώνας. Και δεδομένης της απίστευτης δράσης που είχαν αυτές οι μάχες, είμαστε αληθινά τυχεροί που μπήκαν στο ρινγκ εκείνη την ιστορική βραδιά πριν 15 χρόνια και έδωσαν στην πυγμαχία έναν αξέχαστο πόλεμο.

  • Facebook Social Icon
  • Twitter Social Icon
  • Instagram Social Icon

© 2020 In The Ring

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now